11-Gatsu no Anklet - กำไลข้อเท้าแห่งความทรงจำ
BNK48
앨범 : Colorcon Wink
작사 : Yasushi Akimoto, Tanupop Notayanont
작곡 : Manabu Marutani
WOW WOW WOW WOW
WOW WOW WOW Yeah! Yeah!
รอยยิ้มหวาน ๆ ที่ฉันได้เจอ เธอเสยผม Semi Bob เมื่อตอนเสาร์อาทิตย์ก่อน
นานเท่าไรที่ไม่ได้เจอ มานัดพบฉันนี่คิดยังไง ไม่ทันตั้งตัว
ที่บ้านพักริมทะเลเห็นคนเยอะเลย
เป็นช่วงเวลาที่เรานั้นไม่ควรมาเจอกัน
แพนเค้กที่เคยชอบกินกันนั้นที่สั่งไปก็ยังไม่มา
เธอยกมือซ้ายตั้งใจมาโชว์ ให้ฉันได้เห็นคือแหวนที่ใส่นิ้วนางของเธอ
อยากให้ฉันรู้ใช่ไหม เธอเลยบอกฉันเรื่องนี้ เรื่องที่ว่าเธอ
มีแฟนใหม่ไปแล้วนะ
OK!
เธอชนะฉันแล้ว
กำไลที่สวมข้อเท้าเมื่อเดือนพฤศจิกา
จนถึงตอนนี้ยังไม่ถอดทิ้งไป
ความลับของสองเราที่เธอให้ฉันวันนั้นยังคงเก็บมันไว้ในใจ
โทษทีนะ
คำลาเป็นเช่นนี้ สุดท้ายแล้วใช่ไหม
ถ้าในวันนี้ตัวเธอเองได้เจอ
กับคนใหม่ที่แสนใจดี
ก็คงต้องยอมแพ้แล้วล่ะสิ
ให้ทำไง ก็ช่วยไม่ได้แล้วล่ะ
ฉันแพ้เธอซะแล้ว
WOW WOW WOW WOW
WOW WOW WOW Yeah! Yeah!
ที่จริงมันควรเป็นเรื่องดี ๆ แต่รู้ไหมนะ ฉันนั้นไม่มีอารมณ์พูดอะไร
อยากรั้งเอาไว้ไม่ให้เธอไป แต่รู้ไหมฉันแค่คิดในใจ แค่เพียงข้างใน
เต็นท์ที่เขาพับเก็บแล้วบนลาน ระเบียงโล่งจัง
ในด้านตรงข้ามที่ตรงกระจกนอกหน้าต่าง
เหมือนว่าท้องฟ้าและชายหาดนี้ มันดูเทา ๆ ไม่เหมือนดังเช่นเคย
Miss you!
ใครกันที่ชนะ?
กำไลสวมข้อเท้าเมื่อฤดูร้อนปีนั้น
เราควรถอดทิ้งเลยตอนนี้ดีหรือเปล่า
เท้าที่ก้าวเดินวนไปบนพื้นทราย แล้วก็วิ่งไปบนชายหาดยามคลื่นซัดสาด
I LOVE YOU!
ความทรงจำของฉันที่กำไลข้อเท้า
ภายใต้แสงอาทิตย์ที่สาดส่องทั่วนภา
เหม่อมองดูสายน้ำกระเซ็น
เกลียวคลื่นสาดและซัดเข้ามา
ช่างเจ็บปวดและทรมานจริง ๆ
ความทรงจำในสักครั้งหนึ่ง
ครั้งนี้ต้องขอไปเก็บเอาไว้ก่อนในสักแห่ง
แต่จะช้ำแค่ไหน ยังไงก็ขอส่งเธอที่บ้านเขาก่อนแล้วกัน
กำไลข้อเท้าข้างนี้
กำไลข้อเท้าข้างนี้
ที่ข้อเท้าซ้าย ที่ข้อเท้าซ้ายเรา
น่าเศร้าเสียจริง ๆ
กำไลที่สวมข้อเท้าเมื่อเดือนพฤศจิกา
จนถึงตอนนี้ยังไม่ถอดทิ้งไป
ความลับของสองเราที่เธอให้ฉันวันนั้นยังคงเก็บมันไว้ในใจ
โทษทีนะ
คำลาเป็นเช่นนี้ สุดท้ายแล้วใช่ไหม
ถ้าในวันนี้ตัวเธอเองได้เจอ
กับคนใหม่ที่แสนใจดี
ก็คงต้องยอมแพ้แล้วล่ะสิ
ให้ทำไง ก็ช่วยไม่ได้แล้วล่ะ
WOW WOW WOW WOW
WOW WOW WOW Yeah! Yeah!
WOW WOW WOW WOW
WOW WOW WOW Yeah! Yeah!
WOW WOW WOW WOW
WOW WOW WOW Yeah! Yeah!
รอยยิ้มหวาน ๆ ที่ฉันได้เจอ เธอเสยผม Semi Bob เมื่อตอนเสาร์อาทิตย์ก่อน
นานเท่าไรที่ไม่ได้เจอ มานัดพบฉันนี่คิดยังไง ไม่ทันตั้งตัว
ที่บ้านพักริมทะเลเห็นคนเยอะเลย
เป็นช่วงเวลาที่เรานั้นไม่ควรมาเจอกัน
แพนเค้กที่เคยชอบกินกันนั้นที่สั่งไปก็ยังไม่มา
เธอยกมือซ้ายตั้งใจมาโชว์ ให้ฉันได้เห็นคือแหวนที่ใส่นิ้วนางของเธอ
อยากให้ฉันรู้ใช่ไหม เธอเลยบอกฉันเรื่องนี้ เรื่องที่ว่าเธอ
มีแฟนใหม่ไปแล้วนะ
OK!
เธอชนะฉันแล้ว
กำไลที่สวมข้อเท้าเมื่อเดือนพฤศจิกา
จนถึงตอนนี้ยังไม่ถอดทิ้งไป
ความลับของสองเราที่เธอให้ฉันวันนั้นยังคงเก็บมันไว้ในใจ
โทษทีนะ
คำลาเป็นเช่นนี้ สุดท้ายแล้วใช่ไหม
ถ้าในวันนี้ตัวเธอเองได้เจอ
กับคนใหม่ที่แสนใจดี
ก็คงต้องยอมแพ้แล้วล่ะสิ
ให้ทำไง ก็ช่วยไม่ได้แล้วล่ะ
ฉันแพ้เธอซะแล้ว
WOW WOW WOW WOW
WOW WOW WOW Yeah! Yeah!
ที่จริงมันควรเป็นเรื่องดี ๆ แต่รู้ไหมนะ ฉันนั้นไม่มีอารมณ์พูดอะไร
อยากรั้งเอาไว้ไม่ให้เธอไป แต่รู้ไหมฉันแค่คิดในใจ แค่เพียงข้างใน
เต็นท์ที่เขาพับเก็บแล้วบนลาน ระเบียงโล่งจัง
ในด้านตรงข้ามที่ตรงกระจกนอกหน้าต่าง
เหมือนว่าท้องฟ้าและชายหาดนี้ มันดูเทา ๆ ไม่เหมือนดังเช่นเคย
Miss you!
ใครกันที่ชนะ?
กำไลสวมข้อเท้าเมื่อฤดูร้อนปีนั้น
เราควรถอดทิ้งเลยตอนนี้ดีหรือเปล่า
เท้าที่ก้าวเดินวนไปบนพื้นทราย แล้วก็วิ่งไปบนชายหาดยามคลื่นซัดสาด
I LOVE YOU!
ความทรงจำของฉันที่กำไลข้อเท้า
ภายใต้แสงอาทิตย์ที่สาดส่องทั่วนภา
เหม่อมองดูสายน้ำกระเซ็น
เกลียวคลื่นสาดและซัดเข้ามา
ช่างเจ็บปวดและทรมานจริง ๆ
ความทรงจำในสักครั้งหนึ่ง
ครั้งนี้ต้องขอไปเก็บเอาไว้ก่อนในสักแห่ง
แต่จะช้ำแค่ไหน ยังไงก็ขอส่งเธอที่บ้านเขาก่อนแล้วกัน
กำไลข้อเท้าข้างนี้
กำไลข้อเท้าข้างนี้
ที่ข้อเท้าซ้าย ที่ข้อเท้าซ้ายเรา
น่าเศร้าเสียจริง ๆ
กำไลที่สวมข้อเท้าเมื่อเดือนพฤศจิกา
จนถึงตอนนี้ยังไม่ถอดทิ้งไป
ความลับของสองเราที่เธอให้ฉันวันนั้นยังคงเก็บมันไว้ในใจ
โทษทีนะ
คำลาเป็นเช่นนี้ สุดท้ายแล้วใช่ไหม
ถ้าในวันนี้ตัวเธอเองได้เจอ
กับคนใหม่ที่แสนใจดี
ก็คงต้องยอมแพ้แล้วล่ะสิ
ให้ทำไง ก็ช่วยไม่ได้แล้วล่ะ
WOW WOW WOW WOW
WOW WOW WOW Yeah! Yeah!
WOW WOW WOW WOW
WOW WOW WOW Yeah! Yeah!
WOW WOW WOW WOW
WOW WOW WOW Yeah! Yeah!
รอยยิ้มหวาน ๆ ที่ฉันได้เจอ เธอเสยผม Semi Bob เมื่อตอนเสาร์อาทิตย์ก่อน
นานเท่าไรที่ไม่ได้เจอ มานัดพบฉันนี่คิดยังไง ไม่ทันตั้งตัว
ที่บ้านพักริมทะเลเห็นคนเยอะเลย
เป็นช่วงเวลาที่เรานั้นไม่ควรมาเจอกัน
แพนเค้กที่เคยชอบกินกันนั้นที่สั่งไปก็ยังไม่มา
เธอยกมือซ้ายตั้งใจมาโชว์ ให้ฉันได้เห็นคือแหวนที่ใส่นิ้วนางของเธอ
อยากให้ฉันรู้ใช่ไหม เธอเลยบอกฉันเรื่องนี้ เรื่องที่ว่าเธอ
มีแฟนใหม่ไปแล้วนะ
OK!
เธอชนะฉันแล้ว
กำไลที่สวมข้อเท้าเมื่อเดือนพฤศจิกา
จนถึงตอนนี้ยังไม่ถอดทิ้งไป
ความลับของสองเราที่เธอให้ฉันวันนั้นยังคงเก็บมันไว้ในใจ
โทษทีนะ
คำลาเป็นเช่นนี้ สุดท้ายแล้วใช่ไหม
ถ้าในวันนี้ตัวเธอเองได้เจอ
กับคนใหม่ที่แสนใจดี
ก็คงต้องยอมแพ้แล้วล่ะสิ
ให้ทำไง ก็ช่วยไม่ได้แล้วล่ะ
ฉันแพ้เธอซะแล้ว
WOW WOW WOW WOW
WOW WOW WOW Yeah! Yeah!
ที่จริงมันควรเป็นเรื่องดี ๆ แต่รู้ไหมนะ ฉันนั้นไม่มีอารมณ์พูดอะไร
อยากรั้งเอาไว้ไม่ให้เธอไป แต่รู้ไหมฉันแค่คิดในใจ แค่เพียงข้างใน
เต็นท์ที่เขาพับเก็บแล้วบนลาน ระเบียงโล่งจัง
ในด้านตรงข้ามที่ตรงกระจกนอกหน้าต่าง
เหมือนว่าท้องฟ้าและชายหาดนี้ มันดูเทา ๆ ไม่เหมือนดังเช่นเคย
Miss you!
ใครกันที่ชนะ?
กำไลสวมข้อเท้าเมื่อฤดูร้อนปีนั้น
เราควรถอดทิ้งเลยตอนนี้ดีหรือเปล่า
เท้าที่ก้าวเดินวนไปบนพื้นทราย แล้วก็วิ่งไปบนชายหาดยามคลื่นซัดสาด
I LOVE YOU!
ความทรงจำของฉันที่กำไลข้อเท้า
ภายใต้แสงอาทิตย์ที่สาดส่องทั่วนภา
เหม่อมองดูสายน้ำกระเซ็น
เกลียวคลื่นสาดและซัดเข้ามา
ช่างเจ็บปวดและทรมานจริง ๆ
ความทรงจำในสักครั้งหนึ่ง
ครั้งนี้ต้องขอไปเก็บเอาไว้ก่อนในสักแห่ง
แต่จะช้ำแค่ไหน ยังไงก็ขอส่งเธอที่บ้านเขาก่อนแล้วกัน
กำไลข้อเท้าข้างนี้
กำไลข้อเท้าข้างนี้
ที่ข้อเท้าซ้าย ที่ข้อเท้าซ้ายเรา
น่าเศร้าเสียจริง ๆ
กำไลที่สวมข้อเท้าเมื่อเดือนพฤศจิกา
จนถึงตอนนี้ยังไม่ถอดทิ้งไป
ความลับของสองเราที่เธอให้ฉันวันนั้นยังคงเก็บมันไว้ในใจ
โทษทีนะ
คำลาเป็นเช่นนี้ สุดท้ายแล้วใช่ไหม
ถ้าในวันนี้ตัวเธอเองได้เจอ
กับคนใหม่ที่แสนใจดี
ก็คงต้องยอมแพ้แล้วล่ะสิ
ให้ทำไง ก็ช่วยไม่ได้แล้วล่ะ
WOW WOW WOW WOW
WOW WOW WOW Yeah! Yeah!
WOW WOW WOW WOW
WOW WOW WOW Yeah! Yeah!