นี่ทรมานซะจนมากเกินไปกว่า
กว่าที่คิดที่เราคุ้นเคยมาก่อน
นี่คือเส้นทางที่รอเราใช่ไหม
ต้องวิ่งและไปต่อ
ไม่มีลิมิตจำกัดชีวิตตัวเอง
บอกใจต้องไปได้อีก
จะสูงจะชัน ถ้ามีแรงไหว
จะก้าวและปีนต่อ
บนฟากฟ้าที่แสนกว้างไกล
จะจบตรงไหน ไม่มีคำบรรยาย
ช่างยั่วเย้าและท้าทาย
ยังไงก็ต้องไป
จะให้มันจบได้ไง ถ้ายังเป็นฝันแล้วมันจะดีจริงใช่หรือเปล่านะ?
จะให้ย้อนกลับหลังไป ถ้าเธอจะหนีไปเพียงคนเดียวคิดดูใหม่ดีกว่า
จะให้มันจบได้ไง หากจะยอมแพ้ในที่ตรงนี้ ยอมได้แน่นะ?
บอกให้รู้ที ไม่จริงหรอกใช่ไหม
ไม่อยากวิ่งไป เส้นทางที่ดูเรียบง่าย
บนถนนทางเดินที่ดูสบาย
เป็นความภูมิใจตอนเด็ก ๆ วัยเยาว์
ให้รู้ว่าทำได้
แค่เหงื่อที่หยดไหลรินออกมาชุ่มกาย
ตัวเราเองก็เบาสบาย
แต่เหมือนทางชันยังอีกยาวไกล
จุดหมายนั่นอยู่ข้างหน้า
ที่ดวงอาทิตย์ยังส่องแสง
ตรงเส้นขอบฟ้าที่อยู่ไกล ๆ
มาเถอะนะ ลองท้าทาย
จะไปที่ตรงนั้น
บนเส้นทางที่ฝันไว้ จะกลับไปที่เดิม ๆ ได้ไง มีเพียงแค่เราต้องไป
จนถึงวันที่หัวใจ จะแหลกสลายมอดไหม้กลายเป็นแค่เถ้าถ่านล่องลอย
ในสักวันเธอนั้นคงได้กลับมาเล่าเรื่องราวที่เราเจอด้วยกันแน่นอน
ก็เพียงแค่เธอเชื่อในอนาคต
จะให้มันจบได้ไง ถ้ายังเป็นฝันแล้วมันจะดีจริงใช่หรือเปล่านะ?
จะให้ย้อนกลับหลังไป ถ้าเธอจะหนีไปเพียงคนเดียวคิดดูใหม่ดีกว่า
จะให้มันจบได้ไง หากจะยอมแพ้ในที่ตรงนี้ ยอมได้แน่นะ?
บอกให้รู้ที ไม่จริงหรอกใช่ไหม